کوهستان و آرامش روحی

کوهستان و آرامش روحی

کوهستان یكی از بزرگترین منابع سرور و شادی است.

كوهستان راهی آسان برای حفظ و ارتقای سلامت روان، پیش روی ما گذاشته است. كوه، شفا بخش است و قدم زدن در آن فشارهای روحی را كم كرده و نگرانی‌‌ها را از بین می‌برد. كوهنوردی باعث انگیزه و میل به زندگی، تقویت اعتماد به نفس و در كل خوش بینی به آینده در انسان می‌شود.

كوهنوردی و قدم زدن در طبیعت به شما انرژی می‌دهد تا احساس آرامش كنید و از سر زندگی و شادابی خود لذت ببرید و با هر آنچه كه در زندگی به ویژه در محیط كارتان روی می‌دهد، به آسانی برخورد نمایید.

تحقیقات نشان داده است افرادی كه فعالیت ورزشی مانند كوهنوردی را به طور منظم و مرتب انجام می‌دهند، دارای احساس خشنودی بیشتر، اعتماد به نفس و برداشت بهتری از خویش هستند.

آرامش در کوهستان

کوهستان راهی به سوی آرامش!

كوهنوردان عموماً افرادی خوش اخلاق و شاداب و مهربان هستند، زیرا مسمومیت ناشی از هوای آلوده شهر با تنفس عمیق هوای کوهستان از خون زایل می‌شود و تمام سلول‌های بدن با جریان سریع خون پر اكسیژن، شسته و شاداب شده به علاوه موجب رفع رخوت و سستی از جسم و روح می‌گردد.

در حین كوهنوردی هورمون‌هایی مانند آندروفین‌ها و سروتونین‌ در خون افزایش یافته و با اثرات ضد درد خود قادرند در فرد كوهنورد نشاط و نیرو ایجاد كنند.

كوهنوردی منظم و مرتب آندورفین‌ها را كه باعث احساسات مثبت درمامی می‌شود در خون وارد می‌كند. این ماده خاصیت آرام بخشی دارد. كوهنوردی‌ های طولانی مدت و مداوم موجب تحریك مغز برای تولید هورمن‌هایی به نام آندورفین می‌شود و موجب قطع درد و ایجاد حالت شادابی درافراد می‌گردند و به او كمك می‌كند تا خود را از تنش‌ها و نگرانی‌ها و اضطراب‌ها رها سازد.

انجام كوهنوردی آرام و طولانی به طور منظم و مرتب در پایان هر هفته می‌تواند در عرض چند هفته حال شما را بسیار بهبود بخشد. گاهی مواقع حتی نگاه كوتاهی به طبیعت (كوهستان – جنگل – باغ) فشار زندگی روزمره را در وجود شما از بین می‌برد. در یك مقاله در نشریه بین‌المللی ایك‌تایمز (مورخ 24 سپتامبر 2010) بیان شد كه تحقیقات نشان می‌دهد صحنه‌های آرام‌بخش، از طریق ایجاد تغییراتی در جریان و گردش خون، موجب آرامش در مغز می‌شوند.

عبور از ارتفاعات و صعود از صخره‌ها به قلل مرتفع، دیواره‌های سنگی و كوه‌های پربرف و یخ، موجب خونسردی و مهارت و همچنین نرمش و سرعت انجام در كارهای معمول زندگی می‌شود و از خمودگی و افسردگی و پیری زودرس، جلوگیری می‌كند. به‌علاوه قدم زدن در میان گل‌ها، لاله‌ها و سبزه‌های خوش بو، مشاهده پرندگان و جانداران ظریف و زیبا و تماشای مناظر دیدنی و دست نخورده طبیعی، باعث آرامش روح انسان می‌گردد.

با طی مسافت و صعود آرام به كوه، در اثر ترشح هورمون‌ها و آنزیم‌ها ذوق و اشتیاق حركت بیشتر شده، به اصطلاح بدن گرم گردیده و حركت آسان‌تر می‌شود. دانشمندان ژاپنی به این نتیجه رسیده‌اند كه احساس ما ناشی از دیدن خورشید، بوی عطر درختان و شنیدن صدای آب می‌تواند تاثیری آرام بخش داشته باشد.

بسیاری از روانپزشكان بر این نكته تاكید كرده‌اند كه ارتباط آدمی با طبیعت، نتایج و اثرات بسیار مفیدی برای او به همراه خواهد داشت و قطع ارتباط با طبیعت انسان را ازبسیاری خوشی‌ها محروم می‌سازد.

همزمان در زندگی احساس كردیم و وضع جسمی یا روحی خوبی نداریم به طبیعت پناه ببریم تا آرامش خود را بازیابیم. صداهای طبیعت صداهایی شفا بخش هستند، پس بكوشیم براساس برنامه‌ای منظم در زندگی روزمره زمانی را در طبیعت و از جمله كوه‌ سپری كنیم یا كوهنوردی منظم و مرتب، تیشه به ریشه استرس بزنیم.

یكی از بهترین راه‌های ساده و سالم ایجاد آرامش و برطرف كردن استرس، كمك گرفتن از طبیعت است. زندگی در طبیعت، برای ذهن و جسم‌مان مزایای بسیاری در پی‌ دارد، در نتیجه آلودگی و عوامل فشار روحی را متوازن می‌كند. طبیعت مرهم بسیار خوبی برای ذهن‌های دردمند است. ویلیام وردزورت می‌گوید: طبیعت هیچگاه به قلبی كه او را دوست دارد، خیانت نمی‌كند.

وقتی ما در احاطه طبیعت – گیاهان و كوهستان – قرار می‌گیریم، بسیار مسرورتر هستیم، از این روست كه بیشتر مردم در تعطیلات به کوهستان یا كنار دریا می‌روند تا استراحت كنند، بیاسایند و سرحال شوند. از خدا به خاطر همه نعمت‌هایش سپاسگزاری كنیم. شهر شلوغ، با آلودگی بیش از اندازه و تراكم وسایل نقلیه، مشكلات زیادی به بار می‌آورند.

فعالیت ورزشی و از جمله كوهنوردی را با زندگی‌مان گره بزنیم تا قادر شویم، از فواید آرامش لذت فراوان ببرید. فراموش نكنیم كوهنوردی آرام و مناسب، یك آرامش دهنده عمومی و عامل موثری در پیشگیری از بروز ناراحتی‌های روحی است.

مطالعات انجام شد در افراد میانسال نشان داده است كه افرادی كه كوهپیمایی و پیاده روی منظم و مداوم را شیوه زندگی خود قرار داده‌اند كمتر دچار اضطراب و فشارهای روحی، افسردگی، و خستگی می‌شوند. كوهنوردی یكی از بهترین راه ها برای كنترل فشار روحی است.

كوهنوردی صرف نظر از سرعت گام‌ها، به‌ طور طبیعی میزان استرس (فشار روحی) را كم می‌كند. كوهپیمایی آرام و طولانی به طور قابل توجهی در مقابله با استرس نقش فراوان دارد.

افسردگی كمتر، با كوه‌نوردی و كوه‌پیمایی بیشتر!

افسردگی كمتر، با كوهنوردی و كوهپیمایی بیشتر!

بالا رفتن میزان آمار و ارقام افسردگی در شهرهای بزرگ ارتباط مستقیمی ار دور بودن انسان از طبیعت دارد. طبیعت، موجب ایجاد آرامش، شادی و نشاط می شود و بر رفتارها و احساسات انسان تاثیر مثبت می‌گذارد.

آزمایش‌های متعدد روانپزشكی نشان داده است كسانی كه فعالیت‌های ورزشی منظم و مرتب ماننده پیاده‌روی، كوه‌نوردی، دویدن آرام  انجام می‌دهند كمتر به افسردگی دچار می‌شوند.

ورزش های هوازی از جمله كوه‌پیمایی، پیاده‌روی، دوچرخه‌سواری، دویدن، حركات نرمشی، از جمله ورزش‌های بسیار موثر در درمان طبیعی افسردگی به شمار می‌آیند. هنگامی كه فرد فعالیت‌های كوهنوردی و سنگ نوردی را با پشتكار و علاقه انجام می دهند این امر موجب رهایی او از احساس ناكامی و دلسردی می شود.

كوه‌نوردی منظم، خواب نیروبخش

كوهنوردی منظم، خواب نیروبخش

ورزش‌هایی مانند پیاده روی، كوهپیمایی، دویدن آرام و شنا كردن می‌توانند كمك كننده در داشتن خواب آرام و نیروبخش باشد. انجام تمرین‌های ورزشی منظم و مرتب مانند كوهنوردی و پیاده‌روی به تنظیم ریتم‌های طبیعی بدن و نیز آرامش اعصاب كمك می‌كند برای رفع خستگی جسمانی حاصل از كار زیاد، با كوه‌نوردی آرام و طولانی احساس آرامش خواهیم نمود. همچنین دردهای جزئی را كه مانعی برای خواب خوش است، برطرف خواهند ساخت.

در تقویت اعتماد به نفس و خوش‌بینی بیشتر، پیش قدم شویم.

تحرک اندام‌های بدن در هنگام كوهنوردی، حیات بخش است و به سلول‌های بدن نشاط و جان می‌دهد. كوهنوردی باعث انگیزه و میل به زندگی، تقویت اعتماد به نفس و در كل خوش بینی به آینده در انسان می‌شود.

تحقیقات نشان داده است افرادی كه فعالیت ورزشی مانند كوهنوردی را به طور منظم و مرتب انجام می‌دهند، دارای احساس خشنودی بیشتر، اعتماد به نفس بالایی داریم، دهم ما در آرامش است و یكی از موثرترین راه ها برای آرام كردن ذهن، آشتی با كوه است.

وقتی با طبیعت خلوت می‌كنیم، برای تماشای پرندگان وقت می‌گذاریم و از بوی خوش گل‌ها لذت می‌بریم، ذهنمان كاملاً می‌آساید و احساس می‌كنیم سرور و شادی صرف بر وجودمان حاكم است. تحقیقات اخیر در ژاپن نشان داده است كه ایمنی بدن ما با بودن در فضای سبز قوی‌تر می‌شود.

اگر در محیط‌های شهری زندگی می‌كنید:

توصیه های مهم:

  • با كوهپیمایی و كوه‌نوردی منظم و مرتب، طراوت تازگی و شاداب بودن را تجربه كنید. رفتن به كوه، آرامش خوبی را برای شما به همراه خواهد داشت، بنابراین، این كار به‌ عنوان یكی از اهداف خود قرار دهید.
  • با رفتن به كوه، از فضای زیبای آن لذت ببرید. قدم زدن در گوش های دنج از کوهستان آرامش و گستردگی اراده بیشتر را بازیابید.
  • بهتر است برنامه هفتگی خود را طوری تنظیم كنید كه بتوانید چند ساعتی بیرون از خانه به تماشای طبیعت و کوهستان بروید. كوشش كنید انجام برنامه كوهنوردی هفتگی را به صورت عادت انجام دهید.
  • اطلاعاتی درباره كوه های اطرافتان به دست آورید و در برنامه خود، رفتن به کوهستان را بگنجانید.
  • از خانه بیرون بروید و یک سری به کوهستان بزنید. بیرون رفتن از فضایی كه زندگی می‌كنید و قدری پیاده‌روی در طبیعت و كوهنوردی زیر نورآفتاب می‌تواند شما را از فشار و تنش خارج كرده و انرژی لازم برای شروع دوباره را به شما بدهد. هر نوع فعالیت فیزكی موجب آزادسازی هورمون‌های آندروفین و سرتونین در بدن می‌شود. این هورمن ها واكنش شیمیایی طبیعی بدن هستند كه كمک می كنند شما دوباره احیا شوید و باعث آرامش و افزایش تمركز و حافظه می شوند.
  • هر وقت فرصت داشتید كوهنوردی كنید.
  • بهتر است به جای مصرف خودسرانه داروهای عصبی یا خواب‌آور، هر روز یا در پایان هفته مدتی از وقت خود را به كوه پیمایی یا قدم زدن در طبیعت بپردازید.

گردآورنده: نگین اجباری | سایت کوهنوردان زرتشتی ایران

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *