حیات وحش زاگرس | گونهها، زیستگاهها و اهمیت اکولوژیک
حیات وحش زاگرس یکی از گستردهترین، متنوعترین و کهنترین مجموعههای زیستی ایران است؛
محدودهای با هزاران گونه جانوری، زیستگاههای پیچیده، قلههای صخرهای، جنگلهای انبوه بلوط، رودخانههای دائمی و دشتهای مرتفع که از شمالغرب تا جنوبغرب ایران امتداد دارد.
زاگرس نهفقط یک رشتهکوه، بلکه یک اکوسیستم عظیم و بیبدیل است که در طول هزاران سال، زیستگاه بسیاری از گونههای کمیاب و ارزشمند بوده است.
در این مقاله سعی داشتهایم یک مرجع جامع و کامل درباره حیات وحش زاگرس ارایه کنیم؛ راهنمایی که تمام گونهها، زیستگاهها، وضعیت حفاظتی، اهمیت بومشناختی و چالشهای پیشرو را با دقت بررسی نماید.

معرفی رشتهکوه زاگرس و جایگاه اکولوژیک آن
زاگرس با طول تقریبی ۱۶۰۰ کیلومتر از آذربایجان غربی تا فارس و بوشهر کشیده شده و حدود یکسوم مساحت ایران را بهطور مستقیم تحتتأثیر خود قرار میدهد.
وجود تضادهای ارتفاعی، شرایط اقلیمی گوناگون و پوشش گیاهی متنوع باعث شده زاگرس یکی از مهمترین مراکز تکامل جانوری در ایران باشد.
ویژگیهای اکولوژیک زاگرس
- دارای جنگلهای وسیع بلوط با قدمت چند هزار سال
- وجود منابع آبی فراوان نسبت به دیگر مناطق ایران
- تنوع اقلیمی از سرد کوهستانی تا گرمِ نیمهخشک
- زیستگاه طبیعی شکارچیان بزرگ و علفخواران کوهستانی
- گذرگاه مهاجرت پرندگان از اروپا به آفریقا
به همین دلیل، زاگرس به عنوان یکی از «هابهای تنوع زیستی» منطقه شناخته میشود و بیش از ۱۸۰ گونه پستاندار و پرنده شاخص در این پهنه زندگی میکنند.

تنوع زیستی زاگرس | چرا این منطقه تا این حد خاص است؟
تنوع زیستی زاگرس حاصل ترکیب چند عامل کلیدی است:
۱. تفاوت ارتفاع
از دشتهایی با ارتفاع ۳۰۰ متری تا قلههای بالای ۴۰۰۰ متر، که هرکدام زیستگاه گروهی از گونههای خاص هستند.
۲. رطوبت مناسب
جنگلهای بلوط در مناطقی شکل گرفتهاند که رطوبت کافی و زمستانهای سرد دارند؛ ترکیبی ایدهآل برای پستانداران و پرندگان جنگلی.
۳. تنوع پوشش گیاهی
زاگرس بیش از ۱۷۰۰ گونه گیاهی دارد و همین موضوع چرخه غذایی پایداری برای جانوران ایجاد کرده است.
۴. وجود درهها و صخرهها
زیستگاه ایدهآل برای گونههای کوهزی مثل کل و بز، کبک، پلنگ و هما.
۵. منابع آبی دائمی
رودخانههایی مثل سیروان، کرخه، کارون، دز و زاب زیستگاه حیاتی برای ماهیان و پرندگان آبزی هستند.

پستانداران شاخص زاگرس
پستانداران زاگرس یکی از غنیترین مجموعهها در ایران بهحساب میآید. در ادامه مهمترین آنها بررسی میشوند:
۱. پلنگ ایرانی (Persian Leopard)
- یکی از مهمترین نمادهای جانوری ایران
- پراکنش: لرستان، دنا، فارس، ایلام، کردستان
- شکار: کل و بز، خرگوش، گراز
- وضعیت حفاظتی: در معرض خطر انقراض
زاگرس از آخرین سنگرهای پایدار پلنگ در ایران است.

۲. خرس قهوهای
- بزرگترین گوشتخوار ایران
- هوشمند، قلمروطلب و وابسته به جنگلهای بلوط
- حضور پررنگ در کردستان، کرمانشاه، ایلام، لرستان و چهارمحال و بختیاری
- نقش مهم در چرخه تجزیه و بذرپراکنی
۳. کل و بز
- یکی از گونههای مهم کوهستانی
- زیستگاه: صخرهها، درهها، ارتفاعات
- جمعیت قابل توجه در لرستان و کهگیلویه و بویراحمد
- طعمه اصلی پلنگ، گرگ و عقاب طلایی

۴. قوچ و میش ارمنی
- از شاخصترین علفخواران ایران
- زیستگاه: شمالیترین بخشهای زاگرس (آذربایجان غربی، کردستان)
- وضعیت حفاظتی: آسیبپذیر
۵. سنجاب ایرانی
- گونهای جذاب و محبوب
- وابسته به جنگلهای بلوط
- نقش مهم در تجدید نسل درختان
- یکی از گونههای شاخص گردشگری طبیعی
۶. کفتار راهراه
- تجزیهکننده طبیعی
- بسیار کمرنگ اما هنوز حضور دارد
- نقش مهم در پاکسازی طبیعت

۷. گرگ خاکستری
- شکارچی راس هرم غذایی در نبود پلنگ
- پراکنش گسترده در تمامی زاگرس
- نقش کلیدی در تنظیم جمعیت علفخواران
۸. روباه معمولی و روباه شنی
- روباه معمولی: گسترده و فراوان
- روباه شنی: خاص مناطق گرمتر جنوب زاگرس
۹. گربه جنگلی
- بسیار مخفیکار
- ساکن جنگلها و درههای کمرفتوآمد
- وجودش نشاندهنده سلامت اکوسیستم است

پرندگان زاگرس | یکی از غنیترین آشیانههای پرندگان ایران
زاگرس میزبان دهها گونه پرنده کمیاب، شکاری، جنگلی و مهاجر است.
پرندگان شکاری
- عقاب طلایی
- عقاب شاهی
- بالابان
- هما (نادر و باشکوه)
- سارگپه
- شاهین
- قرقی
این پرندگان نشانگر سلامت زنجیره غذایی هستند.

پرندگان جنگلی و کوهستانی
- کبک دری
- کبک چیل
- تیهو
- قمری
- فاخته
- دارکوب سوری
- سهره
- پرندگان آوازخوان جنگلی
پرندگان آبزی و کنارآب
در حاشیه رودخانههای زاگرس:
- حواصیلها
- اردکهای مهاجر
- پلیکان در برخی تالابها
- لکلک سفید و سیاه
زاگرس یکی از مسیرهای اصلی مهاجرت پرندگان نیز هست.

خزندگان و دوزیستان زاگرس
خزندگان مهم
- افعی زاگرسی
- افعی دمعنکیبوتی (بسیار کمیاب)
- مار شاخدار
- بزمجه بیابانی
- مار کبری خاورمیانهای در مناطق جنوبیتر زاگرس
- لاکپشت مهمیزدار
دوزیستان شاخص
- سمندر لرستانی
- سمندر کردستانی
- قورباغه لکلکی
- قورباغههای بومی تالابی
سمندر لرستانی یکی از ارزشمندترین گونههای تمام خاورمیانه است.

ماهیان زاگرس
رودخانههای زاگرس زیربنای حیات در این منطقهاند.
گونههای مهم:
- قزلآلای خالقرمز
- ماهی سیاهکولی
- ماهی زردک
- گامبوزیا (مهاجم و خطرناک برای اکوسیستم)
- شاهمیگو در مناطق سرد آبی
این رودخانهها برای بقا به آب دائمی و پاک نیاز دارند.

مهمترین مناطق حفاظتشده زاگرس
۱. دنا | یکی از غنیترین مناطق ایران
منطقه رشتهکوه دنا خانه پلنگ، کل و بز، خرس و دهها گونه پرنده کمیاب است.
۲. سفیدکوه و اشترانکوه | لرستان
از بهترین زیستگاههای پستانداران بزرگ
۳. کبیرکوه | ایلام
پهنهای عظیم با جنگلهای بلوط فشرده
۴. بمو | فارس
زیستگاه پلنگ و بز کوهی
۵. هفتادقلعه، میانجنگل، آلانه، بختیاری، سبزکوه
هرکدام زیستگاهی کلیدی برای گونههای حساس هستند.

تهدیدهای اصلی حیات وحش زاگرس
زاگرس در معرض مجموعهای از خطرات قرار دارد:
۱. تخریب جنگلها
قطع بلوط، بیماری زغالی، آفتها، کاهش رطوبت
۲. شکار غیرمجاز
طی دهه اخیر عامل اصلی کاهش جمعیت کل و بز و قوچ و میش
۳. آتشسوزیهای گسترده
در استانهای ایلام، لرستان و کهگیلویه بسیار شایع است.
۴. جادهسازی و سدسازی
بزرگترین عامل تکهتکه شدن زیستگاهها
۵. خشکسالی
رودخانهها را کمعمق و دریاچهها را کوچک کرده است.
۶. ورود دام اهلی
رقابت غذایی شدید با علفخواران وحشی
۷. سم و تله
تهدید مستقیم برای پلنگ، کفتار و گرگ

نقش جوامع محلی در حفاظت از زاگرس
زاگرس خانه بسیاری از اقوام با فرهنگهای کهن است: لر، بختیاری، لک، کرد، قشقایی، عرب و عشایر کوچرو.
اهمیت حضور مردم:
- کمک به کنترل شکارچیان غیرمجاز
- مدیریت مراتع
- نگهداری منابع آب
- مشارکت در گردشگری پایدار
- انتقال دانش بومی درباره طبیعت
بدون حضور جامعه محلی، هیچ طرح حفاظتی موفق نخواهد شد.
جمعبندی | چرا زاگرس یک گنجینه جهانی است؟
حیات وحش زاگرس یک گنجینه بیقیمت است؛ محل زندگی گونههایی که بسیاری از آنها تنها در این منطقه یافت میشوند.
زاگرس نهفقط خانه جانوران، بلکه منبع آب، اکسیژن، خاک، زیبایی و زندگی اجتماعی هزاران انسان است. اگر امروز حفاظت نشود، فردا دیر خواهد بود.
نویسنده: حامد اسپرهم
